Als ik naar de Suriname rivier kijk denk ik even terug aan de afgelopen drie weken waarin ik het best druk heb gehad met een mooie filmklus. Samen hadden we besloten om nog een aantal dagen extra te boeken om te genieten van wat dit rijke land ons te bieden heeft. Zo drinken we vandaag één van onze laatste drankjes hier aan de Waterkant.

Opeens besef ik me dat ik Sarah al 20 minuten niet meer gezien heb en ik besluit haar de gaan zoeken. Het duurt niet lang of ik vind haar aan de bar waar ze staat te flirten met een vriendelijk ogende man. Niet het type waar ze normaal op valt maar met zijn amandel kleurige huid, glad geschoren kop en groene ogen is het wel een opvallende verschijning. 

‘Dit is Steven’ stelt Sarah hem aan mij voor. Ik grijp de uitgestoken hand en stel mijzelf voor. ‘Lekker wijfie heb je’ zegt Steven met een zwaar Amsterdams accent. Een beetje verbaast kijk ik hem aan. Dat had ik niet verwacht. Steven ziet mijn verbazing. ‘Geboren en getogen in Amsterdam. Ik ben hier voor familie bezoek maar ben net zo lief in Mokum. Hier drink een Parbo’tje van mij.’ Hij geeft mij een beker en schenkt die vol uit zijn Djogo. 

De toon is gezet en we leren dat Steven een succesvolle squid vissersboot beheerd waarmee hij heel Amsterdam van verse inktvis kan voorzien. Hij vertelt 100 uit over van alles en nog wat en het lijkt erop dat hij iedereen in de stad persoonlijk kent. Ondertussen staat Sarah behoorlijk met hem te flirten en Steven flirt openlijk terug. Ik geniet van dit schouwspel en maak mij geen enkele zorgen. Sarah laat menig mannenhart sneller kloppen maar ik weet dat ze straks naast mij in bed ligt. 

Ondertussen is de zon allang ondergegaan en wordt het tijd om ons hotel weer op te zoeken. ‘Wat raad je ons aan om te doen op onze laatste dag hier in Paramaribo?’ Vraag ik aan Steven. ‘Zijn jullie al bij de Colakreek geweest? Daar moet je echt even gaan chillen. Dat is zo’n bijzondere plek’ Ik bedank hem voor de tip en we nemen afscheid. Sarah slaat haar armen om zijn nek en zoent hem vol op zijn mond. ‘Dank je wel voor de mooie avond’ zegt ze. ‘Dat genoegen was volledig wederzijds’ zegt Steven met een knipoog. 

De volgende morgen was Sarah in een ondeugende bui en bleven we net iets langer op onze kamer dan gepland. Hierdoor hadden we het ontbijt gemist. Maar omdat we toch een ritje met de auto voor de boeg hadden stelde ik voor om twee bara’s te halen in het winkeltje en die onderweg op te eten. Na een klein uurtje rijden kwamen wij aan bij de Colakreek

Colakreek is een zwartwaterrivier en heeft zijn naam te danken aan het donkerbruine kreekwater dat lijkt op Cola. De kleur ontstaat door vallende bladeren die in het water fermenteren. Het is een geliefd recreatie gebied bij toeristen en de Surinamers zelf. Maar vandaag hadden wij geluk. Het was helemaal niet druk en we hadden snel een rustig plekje gevonden. Sarah trok snel haar jurkje uit en sprong in haar nieuwe bikini te water.  Ik sjokte langzaam achter haar aan. Het water was heerlijk en nadat we een paar baantjes hadden gezwommen dobberde we wat ontspannen rond. Sarah dook onder water en toen ze weer boven kwam keek ze mij ondeugend aan. Plots gooide ze haar bovenstukje naar mij toe en verbaast ving ik hem op. Ze bleef met haar schouders onder water en door de donkere kleur van het water was er net niets te zien. Ik zwom naar haar toe en tilde haar een stukje op. Het was net genoeg om haar borsten wat zonlicht te gunnen. 

‘Ha, tepelpiercings’ hoorde we een bekende stem zeggen. Ik keek om en zag Steven aan de kant staan. Sarah kreeg kleine pret oogjes en zei direct ‘je mag ze wel even aanraken hoor’. Steven had niet veel aanmoediging nodig en sprong snel het water in. Voordat ik het wist stond hij naast mij in het water. Sarah sprong uit mijn armen en ging uitdagend voor Steven staan. ‘Toe maar’ zei ze ondeugend. Benieuwd waar dit naar toe zou gaan nam ik afstand en liet Steven zijn gang gaan. Voorzichtig pakte hij haar borsten vast en gaf zijn ogen goed te kost. ‘ Wat een mooie tepels heb je. Als er iets is waar ik opgewonden van wordt zijn het grote tepels. Heerlijk. Mag ik er even aan sabelen’ Sarah gaf met een onschuldig knikje toestemming. Steven tilde haar met één arm iets omhoog en omsloot met zijn mond één van haar tepels terwijl hij met zijn vrije hand zachtjes in de andere kneep. Sarah genoot zichtbaar en ook Steven was in zijn nopjes. Ik keek naar het schouwspel maar zag in mijn ooghoek dat er een groep scholieren kwam aanlopen. Ik kuchte even. ‘Helaas we hebben pottekijkers’.

‘Je hebt mij heel gelukkig gemaakt’ zei Steven tegen Sarah. ‘Daar was dan niet zoveel voor nodig’ was haar antwoord. ‘Ik ben heel snel tevreden en ik weet waneer ik afstand moet nemen’ Sarah glimlachte en gaf hem een kus op zijn voorhoofd. ‘Dan moet je het voor nu, hier maar mee doen’ Snel deed ze haar bovenstukje weer om en klom uit het water. Wij volgden haar voorbeeld en zo stonden we met zijn drieën weer op de kant. Nadat we weer droog en aangekleed waren liepen we met zijn drieën naar de uitgang. ‘Vind het leuk om je ontmoet te hebben Steven’ en ik gaf hem een stevige hand. Ondertussen pakte Sarah haar agenda uit haar tas en schreef snel iets op een losse pagina. ‘Hier onze SDC naam. Ik zou het leuk vinden als je ons op zoekt. Wie weet wat er thuis in Amsterdam verder nog van komt. Steven pakte het papiertje van haar aan. ‘Mevrouw als u roept kom ik zonder te twijfelen. Maar alleen als u roept’ Helemaal onder de indruk van dit antwoord gaf ze hem een laatste zoen op zijn volle lippen. Daarna namen wij, als nieuwe vrienden, afscheid van elkaar.

Vond je dit verhaaltje leuk?

Vissersboot